است مسافرى كه تصميم مىگيرد فردا برود يا پس فردا ولى نرود و همچنين . . . تا اينكه سى روز بگذرد [ امروز و فردا شود تا سى روز ] ( چنين مسافرى هم نمازش بعد از سى روز تمام است ) بلكه ملحق به اين قسم است كسى كه تصميم بر اقامت نه روز ، مثلا مىگيرد و پس از نه روز ، تصميم بر اقامت نه روز ديگر بگيرد و همچنين . . . تا سى روز پس نماز را قصر بايد بخواند و پس از سى روز ، اگر چه به مقدار خواندن يك نماز چهار ركعتى باقى بماند ، بايد تمام بخواند . ( 1 ) مسألهء 17 - ظاهر اين است كه ماهى كه بيست و نه روز تمام مىشود به سى روز ملحق است اگر مسافر از اوّل ماه ، در اقامت جايى ترديد داشته باشد . ( 2 ) مسألهء 18 - شرط است كه محلّ ترديد داشتن مسافر تا سى روز ، يكى باشد ، مانند محلّ اقامت ولى اگر محلّ ترديد متعدّد باشد ، حكم سفر قطع نمىشود . ( 3 ) مسألهء 19 - مسافرى كه سى روز بطور ترديد در جايى مىماند و بعد از آن وظيفه‌اش تمام خواندن نماز است ، اگر بعد از سى روز از آن محلّ تردّد تا كمتر از مسافت بيرون برود ، و قصد داشته باشد كه به همانجا برگردد ، حكم كسى را دارد كه قصد اقامت داشته و بيرون رفته است كه حكم او گذشت . ( 4 ) مسألهء 20 - اگر مسافرى ، مثلا بيست و نه روز يا كمتر به حالت ترديد در جايى بماند ، سپس به جاى ديگرى سفر كند و در آنجا هم به حالت ترديد همان‌طور ( كمتر از سى روز ) باشد بايد تا وقتى كه مردّد است و قصد اقامت ده روز نكرده ، نماز را شكسته بخواند ، مگر اينكه قصد اقامت در جايى بكند ، يا سى روز با ترديد باقى بماند . ( 5 ) احكام مسافر ( 6 ) پيش از اين معلوم شد كه با فراهم شدن شرايط ، دو ركعت از هر نماز ظهر و عصر و عشاى مسافر ساقط مىشود همچنان كه نافله‌هاى ظهر و عصر از او ساقط مىشود و بقيهء نافله‌ها باقى مىمانند و احتياط آن است كه نماز و تيره ، ( نافلهء عشا ) رجاء خوانده شود . ( 7 ) مسألهء 1 - اگر مسافر با وجود شرايط قصر ، نماز را تمام بخواند ، اگر حكم و موضوع را بداند ، نمازش باطل است و بايد آن را در وقت و يا در خارج وقت اعاده نمايد و اگر اصل حكم مسأله و اينكه مسافر بايد قصر بخواند را نداند ، اعاده بر او واجب نيست ، تا چه رسد